Pensioensparen verliest terrein bij Belgische jongeren

Het klassieke pensioensparen raakt bij jonge Belgen verder uit de gratie. Steeds meer 18- tot 30-jarigen kiezen ervoor om hun geld niet langer in een derde pijler-formule te steken, maar via indexfondsen te beleggen. De trend past in een bredere verschuiving waarbij jongeren meer aandacht hebben voor kosten en verwacht rendement.

Jongeren haken af, oudere spaarders blijven staan

Uit cijfers van de Federale Overheidsdienst Financiën, opgevraagd door De Tijd, blijkt dat het aantal jongeren dat deelneemt aan pensioenspaarregelingen in vijf jaar tijd met 12 procent is teruggelopen. In 2025 ging het nog om 234.054 deelnemers in die leeftijdsgroep, ongeveer 32.000 minder dan vijf jaar eerder. Bij 30- tot 49-jarigen is de daling veel kleiner en bij 50-plussers blijft het aantal deelnemers nagenoeg stabiel.

De terugval bij jongeren staat in contrast met de sterke opmars die pensioensparen eerder kende. Tussen 2001 en 2016 groeide het aantal Belgische pensioenspaarders snel, maar daarna is het totale bestand beginnen krimpen. In 2025 telde België nog 2,47 miljoen pensioenspaarders, ondanks de groei van de bevolking.

Waarom jongeren voor indexfondsen kiezen

De verschuiving heeft vooral te maken met de manier waarop jongeren naar beleggen kijken. Voor veel spaarders wegen lage kosten en een hoger verwacht nettorendement zwaarder door dan de fiscale voordelen van pensioensparen. De overheid geeft wel belastingaftrek van 25 procent of 30 procent, afhankelijk van het bedrag dat jaarlijks wordt ingelegd, maar dat volstaat voor een groeiende groep jongeren niet om de formule aantrekkelijk te houden.

Daarbij spelen ook de kostenstructuur en de fiscale afrekening op het einde van de looptijd mee. Pensioenfondsen hebben bovendien minder ruimte om vrij te beleggen, waardoor het rendementstracé minder flexibel is dan bij een rechtstreeks belegd indexfonds. Dat maakt de klassieke derde pijler voor jonge beleggers minder vanzelfsprekend dan vroeger.

Voor de markt betekent dit niet dat pensioensparen verdwijnt, maar wel dat het draagvlak bij de jongste generatie afneemt. De cijfers tonen aan dat de instroom vooral onder jongeren verzwakt, terwijl de oudere leeftijdsgroepen de basis van het systeem blijven vormen. De voorkeur voor indexfondsen versterkt tegelijk de concurrentie tussen fiscale spaarproducten en eenvoudige beleggingsvormen.

De ontwikkeling laat zien dat fiscale stimulansen alleen niet altijd volstaan om jonge beleggers te overtuigen. Zij vergelijken steeds vaker de totale kost, de verwachte opbrengst en de mate van controle over hun portefeuille. In dat licht wint de klassieke pensioenspaarformule aan relevantie bij een ouder publiek, maar verliest ze terrein bij wie nog aan het begin van zijn loopbaan staat.

Dit artikel is geen beleggingsadvies en beveelt geen waarde, niveau of richting aan; de beweging van één sessie bewijst geen trend. Achtergrond via Economie, Begrotingsbeleid, Begrotingstekort, termen in de financiële woordenlijst.